صراط

احمد آقا گفت :

این را که می گویم به خاطر تعریف از خود یا ... نیست.

می خواهم اهمیت ارتباط و توسل به اهل بیت (ع) را بدانی.

بعد ادامه داد :

یک بار در عالم رویا بهشت را با همه ی زیبایی هایش دیدم. نمی دانی چقدر زیبا بود...

با سرعت به سمت بهشت حرکت کردم.

اما هر چه بیشتر می رفتم مسیر عبور من باریک و باریک تر می شد !

به طوری که مانند مو باریک شده بود .

من حس کردم الآن است که از این بالا به پایین پرت شوم.

آنجا بود که حدس زدم این باید صراط باشد ؛

همان که می گویند از مو باریک تر و از شمشیر تیز تر خواهد شد ...

مانده بودم چه کنم !

هیچ راه پس و پیش نداشتم .

یکدفعه یادم افتاد که خدا به ما شیعیان ، اهل بیت (ع) را عنایت کرده ، برای همین با صدای بلند حضرات معصومین را صدا زدم !

یک باره دیدم که دستم را گرفتند و از آن مهلکه نجاتم دادند ...

عارفانه، ص ۳۳ و ۳۴

خاطرات شهید احمد علی نیری

پ ن:حتما این کتاب را بخوانید.واقعا عارفانه است.مطالب بسیار جالب تری در این کتاب هست که حتما باید بخوانید.